ΚΕΝΤΡΙΚΗ arrow Δημοσιευμένα άρθρα arrow Από την προοδευτική μεταρρύθμιση του Εγγυημένου Εισοδήματος, στην Παγίδα Φτώχειας του κ. Τσίπρα*
Από την προοδευτική μεταρρύθμιση του Εγγυημένου Εισοδήματος, στην Παγίδα Φτώχειας του κ. Τσίπρα* Εκτύπωση
Η προοδευτική μεταρρύθμιση στο σύστημα κοινωνικής προστασίας, το 2014, με τη δημιουργία του Εγγυημένου Κοινωνικού Εισοδήματος (ΕΚΕ), απαξιώθηκε από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μετονομάστηκε σε επίδομα (ΚΕΑ) και με την κατάργηση της εργασιακής επανένταξης, μετατράπηκε σε παγίδα επιδοτούμενης φτώχειας.

Οι οικονομικά αδύναμοι με το σύστημα αυτό ως μόνιμοι επιδοματούχοι, αρνούνται την εργασία για να μην υπερβούν τα εισοδηματικά όρια για το ΚΕΑ και συμβιβάζονται με ολοένα και χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο, αφαιρώντας βασικά αγαθά από τις ανάγκες και τις απαιτήσεις  τους, περιθωριοποιούμενοι κοινωνικά και εργασιακά.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Το «Κοινωνικό Κράτος» στην Ελλάδα, όπως δομήθηκε από την δεκαετία του ‘80 και μετά, περιελάμβανε πολιτικές κοινωνικής προστασίας για όλες τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, ηλικιωμένους, ΑμεΑ, πολύτεκνους, απροστάτευτα παιδιά, κ.λ.π. και η ευημερία της ίδιας περιόδου, παρά τα όποια επιμέρους προβλήματα, αφορούσε όλους τους μικρομεσαίους, αλλά στήριζε και το μικρό ποσοστό των πλέον αδύναμων.

Με το ξέσπασμα της κρίσης το 2009 την  αύξηση του ποσοστού φτώχειας, της παιδικής φτώχειας αλλά και της ακραίας φτώχειας και τη σταδιακή μείωση της απασχόλησης, εμφανίζονται και τα δομικά προβλήματα του συστήματος κοινωνικής προστασίας, που δεν είχε τη δυνατότητα για την αντιμετώπισή τους.

Έτσι έγινε αδήριτη η ανάγκη για μια προοδευτική μεταρρύθμιση με ισχυρό δίκτυο προστασίας  των οικονομικά αδύναμων, όπως το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, που είχε υιοθετηθεί ήδη σε πολλές χώρες του κόσμου με διάφορες παραλλαγές.

Για πρώτη φορά βέβαια στην Ελλάδα έγινε γνωστό, από την πρόταση νόμου που κατατέθηκε από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ λίγο πριν την ένταξη ευρωζώνης, την δεκαετία του 90,  στο πλαίσιο των πολιτικών για οικονομική και κοινωνική σύγκλιση, που όμως δεν υιοθετήθηκε.

Το 2012 τελικά, με το ν. 4093 προβλέφθηκε το Εγγυημένο Κοινωνικό Εισόδημα  και μετά την ανάληψη των  αρμοδιοτήτων μας στο Υπουργείο Εργασίας, ξεκινήσαμε το φθινόπωρο του 2013 με τα στελέχη του Υπουργείου, αλλά και του Υπουργείου Οικονομικών, την επεξεργασία για  τη δημιουργία του Εγγυημένου Κοινωνικού Εισοδήματος στην Ελλάδα.                       
                                                                              
Η εφαρμογή του ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2014 πιλοτικά σε 13 Δήμους, ένα σε κάθε Περιφέρεια, με την προοπτική της καθολικής εφαρμογής σε όλη τη χώρα από 1η  Ιουλίου 2015.

Το Εγγυημένο Κοινωνικό Εισόδημα (ΕΚΕ) όπως το θεσμοθετήσαμε με το ν.4093/2012 και την ΚΥΑ 39892/γδ 1.2 ΦΕΚ 3018 Β’7/11/2014 στηρίζεται σε τρείς  (3) πυλώνες:
    α). Οικονομική Ενίσχυση
    β). Παροχή Υπηρεσιών Κοινωνικής Φροντίδας
    γ). Εργασιακή Ένταξη ή Επανένταξη

Η ανάληψη  από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ της Κυβέρνησης, το 2015, που είχαν καταγγείλει προεκλογικά το θεσμό του ΕΚΕ, αντί για την βελτίωση του θεσμού με βάση το πιλοτικό πρόγραμμα, προχώρησε στην απαξίωση και διαστρέβλωσή του, με την ουσιαστική κατάργηση του πυλώνα της εργασιακής επανένταξης.

Σήμερα δύο χρόνια εφαρμογής του Κοινωνικού Επιδόματος, έχουν εγκλωβιστεί στην παγίδα φτώχειας, δεκάδες χιλιάδες πολίτες ως παθητικοί και μόνιμοι επιδοματούχοι, που βολεύονται με το χαμηλό επίπεδο ζωής, που τους παρέχει το επίδομα και αρνούνται την ανάληψη  εργασίας. Την ίδια ώρα ενεργοποιείται ο κοινωνικός αυτοματισμός με τους υψηλά φορολογούμενους πολίτες να θέτουν τουλάχιστον ερωτήματα για το πώς αξιοποιούνται οι φόροι που πληρώνουν. 

Για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, της παγίδας επιδοτούμενης φτώχειας με την  πρόταση νόμου, που καταθέσαμε στις 13 Νοεμβρίου, για την «Οικονομική ανάκαμψη και την κοινωνική δικαιοσύνη», επαναφέρουμε δύο διατάξεις, που μπορούν να συμβάλλουν στην εργασιακή επανένταξη των δικαιούχων και στην αντιμετώπιση της παγίδας επιδοτούμενης φτώχειας, στην οποία εγκλωβίζονται ως  μόνιμοι και παθητικοί επιδοματούχοι και αρνούνται την εργασία.

Η πρώτη, προβλέπει την σταδιακή αντί της άμεσης απένταξης από το πρόγραμμα, εφ’ όσον αναλάβει εργασία ο δικαιούχος. Η δεύτερη, προβλέπει ότι σε όσους μπορούν να εργαστούν, θα προτείνεται υποχρεωτικά εντός του έτους θέση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα ή σε φορείς αυτοδιοίκησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα στο πλαίσιο «Ειδικού Προγράμματος Εργασιακής Επανένταξης δικαιούχων του ΚΕΑ», την οποία οι δικαιούχοι αποδέχονται υποχρεωτικά επί ποινή αποκλεισμού από το Πρόγραμμα. 

Βέβαια, το μεγαλύτερο πρόβλημα με την πολιτική ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι, ότι δημιουργεί συνεχώς και νέους δικαιούχους, αφού η υπερφορολόγηση, οι κατασχέσεις και η στασιμότητα στην οικονομία φτωχοποιούν καθημερινά όλο και περισσότερους μικρομεσαίους και χωρίς οικονομική ανάκαμψη, που θα δημιουργούσε νέα εισοδήματα, νέες δουλειές και νέες θέσεις εργασίας, ο φαύλος κύκλος θα συνεχιστεί.                        
                                                                                
Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη, η Αλλαγή Πολιτικής και στην κατεύθυνση αυτή το Κίνημα μας έχει επεξεργαστεί  και προτείνει το «Σχέδιο Ελλάδα» για την οικονομική ανάκαμψη, την ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή.

* Δημοσιεύθηκε στις 08/12/2018 στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ
 
< Προηγ.   Επόμ. >

Φωτογραφικό Υλικό

Εκλογές 2015
Υπουργική θητεία
Facebook»





Φυλλάδιο